P.C.L. Creemers

vrijdag 31 mei 2013

Viering op school

Onder de grond,

onder de grond,

daar woont een mol

met een jasje van bont.

Hij graaft een gang,

tien meter lang,

zand op z’n kop

en zand op z’n wang.

Molletje kan bijna niet zien.

Is dat soms gevaarlijk misschien?

Molletje, straks stoot je je kop.

Zet dus voortaan een brilletje op!

donderdag 14 maart 2013

Precies 4 jaar geleden, zo rond dit tijdstip kondigde jij je aan. De eerste weeën... Zou dit doorzetten? Zouden we je nu echt bijna in onze armen mogen houden? Ik laat papa nog even doorslapen, terwijl ik de steeds heviger wordende krampen wegzucht. Ik dommel in slaap en droom van onze eerste ontmoeting... Tegen de ochtend is het me duidelijk; jij komt eraan! Wat een ongelofelijk gevoel dat je iemand al zo goed kent en binnen afzienbare tijd eindelijk voor de eerste keer gaat zien. En wat was je het wachten waard! Nog mooier dan in mijn dromen. Nog volmaakter dan gehoopt. Phiene met een hoofdletter P van perfect. Sinds die mooie dag hebben we je elke dag weer een beetje beter leren kennen. Zijn we elke dag steeds een beetje meer van je gaan houden. Je bent een heerlijk kind. Mooi van binnen en mooi van buiten. Vrolijk, eigengereid, stoer, maar ook heel lief. Een knuffeltante die al zo goed op haar eigen kleine beentjes kan staan. Je bent klaar voor de volgende stap. Je mag nu gaan leren. Eindelijk. Want nieuwsgierig ben je ook en je wilt zo graag 'groot' zijn. Ik zal trots zijn als een pauw als ik je de dag na je verjaardag met dat eigenwijze rugzakje om naar school toe mag brengen. En ik ben vertederd als ik bij het binnengaan van de klas dat kleine handje van mijn grote meisje toch nog even naar de mijne voel grijpen. Ik zal je overdag missen. En ik kan niet wachten op je verhalen bij thuiskomst. Ik laat je gaan, maar ik laat je niet los... Jij bent onze Perfecte Phiene en wij zullen er altijd voor je zijn!