Afscheid van een oma(fiets)

Vandaag heeft mama (eindelijk) haar oude omafiets weggedaan. Ze kreeg de Gazelle Locomotief ruim 23 jaar geleden van (de 'erfenis' van) háár oma (waar ik naar ben vernoemd!). Hij was oorspronkelijk wit, maar heeft in de loop der jaren eigenlijk alle kleuren van de regenboog gehad. Ondanks dat het een hele goede (en vooral dierbare) fiets was, is hij nu echt 'op'. Bovendien is de 3-persoons 'mama'fiets - die hem al vóór de geboorte van Zoë reeds verving - veel comfortabeler voor ons. Dus mama heeft Loco eigenhandig in de container van de milieustraat achtergelaten en stiekem een traantje weg moeten pinken. Het afscheid viel zwaar, maar gelukkig houd ík nu de herinnering in leven!
Dus daaáág omafiets!